Bijlmer Pioniers: Eurmie Kamerling

Een juffrouw met een eigen plein in Amsterdam Zuidoost [1975 – 2004]

In Bijlmer Pioniers leest u de verhalen van de mensen die zich op een bijzondere wijze, in de Bijlmergeschiedenis, hebben ingezet voor de gemeenschap en de opbouw van dit stadsdeel.

Juf Eurmie Kamerling en juf Lea Huyzen wie kent ze niet? Deze twee strenge, doch rechtvaardige en gezellige dames hadden de leiding over het kindercentrum Topido dat onder garage Grunder te vinden was en onderdeel was van het toenmalige Beheersraad gebouw. Met hun enthousiaste team hebben ze velen kinderen hele mooie herinneringen bezorgd. Dit jaar besloten ze dat het tijd was voor een reünie van dit bijzondere kinderdagverblijf uit de G-buurt.

T
ot Ons Plezier Is Dit Ontstaan
Eurmie vertelt: “In de jaren 70 kwamen er veel Surinamers naar Nederland omdat de onafhankelijkheid van Suriname was aangekondigd. De Bijlmer met de hoge flatgebouwen had niet het verwachtte resultaat dat velen uit de binnenstad zich daar zouden vestigen, dus werden de Surinamers grotendeels in de flats gehuisvest. Vanwege de hoge huren waren zij genoodzaakt, ook moeders, vaak alleenstaand, om te werken en er was geen opvang in de wijk aanwezig. Twee Surinaamse dames, waaronder mevrouw Goede, begonnen toen om thuis kinderen op te vangen om zo de nood te lenigen. Binnen de kortste tijd hadden zij een grote groep kinderen die ze met plezier verzorgden. Zij gaven hun opvang de naam TOPIDO.

Welzijnswerk
“Gelukkig kwam het welzijnswerk in de Bijlmer op gang en besloot de Beheersraad om TOPIDO in hun stichting op te nemen, zodat dit verder professioneel kon worden geregeld en met de verkregen subsidie een echt kindercentrum kon worden. De kinderen van TOPIDO waren in de leeftijd van 4 tot en met 12 jaar, de basisschool leeftijd. De opvang bestond uit één grote ruimte in het gebouw van de Beheersraad, in tegenstelling tot de tegenwoordige opvanglocaties, die een opvang hebben met diverse ruimtes en leeftijdsgroepen. De scholen die in de buurt waren, het Kruispunt, Bijlmer drie, waren de scholen waar de kinderen naartoe gingen. Er werden ook kinderen opgevangen die naar speciale scholen gingen en met een busje gebracht werden.”

Nooit een saai moment
“Er werden diverse activiteiten voor de kinderen georganiseerd. Op woensdagmiddag Kindertheater, creatief bezig zijn, bezoek aan het Tropenmuseum, zwemmen of andere uitjes. In de vakantie waren er tal van activiteiten, die geopend werd met een kinderkermis, waarbij diverse attracties werden aangeboden, zoals het Willem Ruysspel, touwtje trekken en nog veel meer. Overige activiteiten in de vakantie, zoals poptjie patoe, waarbij de kinderen zelf een klein potje mochten koken en de vliegende brigade die sportactiviteiten met de kinderen deden. Een van de hoogtepunten waren vooral de bustochten op de vrijdag, vier weken lang naar diverse attractieparken, zoals Hellendoorn en de Efteling. Een speciaal hoogtepunt was de sluiting met het zomerkamp. Elke groep moest op de eerste dag van het zomerkamp (zondag) een yell bedenken die elke avond werd opgezegd. Op woensdag mochten de ouders op bezoek komen en ‘s avonds werd de disco gehouden en werd er volop gedanst. De speurtocht in de avond was ook spannend, maar erg leuk. De kampweek werd afgesloten met een prachtig kampvuur waarbij er uit volle borst werd gezongen en gedichten voorgedragen. Nog een hoogtepunt van het jaar was onze prachtige kerstviering.”

De reünie
“Het was heel lang de bedoeling om een ontmoeting te organiseren. Wij hebben jaren geleden een poging gedaan. Ik werkte toen in Reigersbos, maar het is toen bij een poging gebleven. De roep om een reünie bleef echter terugkeren en de behoefte was groot. Het plezier wat wij ooit in TOPIDO hebben ervaren is ongeëvenaard en daarom is er toch weer een voortrekkers groepje onder leiding van de familie Braams ontstaan. Ik ben toen benaderd om mee te denken, over het organiseren van een reünie. Ik voelde, net als de Braampjes de TOPIDO prikkel weer, al ben ik alweer 15 jaren met pensioen, en zag al voor me hoe het zou zijn om al de kinderen van toen weer te zien en dat ze ook elkaar konden ontmoeten. Wij waren heel blij om tijdens de reünie op 15 september jongstleden zoveel van de toenmalige kinderen als volwassenen te zien en ook heel blij met wat zij allemaal bereikt hebben. Ik heb heel veel kinderharten bereikt in de tijd dat ik werkzaam was in Amsterdam Zuidoost. Het is zo gewaardeerd dat er zelf een plein naar mij vernoemd is in Reigersbos. De plek waar kinderopvang ‘Reigersnest’ stond, heet het Juffrouw Eurmieplein.”

 

Door Drs. MA, Graziëlla Hunsel Rivero
Foto: Gerard Claassen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *