Blijven vertellen! Blijven uitleggen!

Ruim een maand geleden stond ik met heel veel mensen in het Nelson Mandela bij de Tweede demonstratie van Black Lives Matter. Ik werd omringd door opvallend veel jongeren. Allen uitgerust met een enorme dosis engagement.

Wit, zwart, bruin, hetero, LGBTQI, allemaal met dezelfde boodschap. De klok voor rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid tikt al heel lang en zij hebben de wake up call al gehoord.
Rijen mensen die daar stonden voor een boodschap groter dan zijzelf. Ik stond in het midden en voelde een stroom van nieuwe verhalen door mij heengaan.
Nieuwe verhalen waarbij zwart niet alleen hoeft te roepen om gelijkwaardigheid! Dat hoeft niet meer alleen omdat heel veel mensen massaal datzelfde verhaal willen vertellen. Dat is dus het heersende momentum.

En dan rijst de vraag, wat nu? Hoe nu verder?

Gewoon terug naar het oude verhaal kan niet. Dat boek is gesloten.
En wat is er nodig om echt naast elkaar te staan en de weg van vooruitgang te bewandelen?
Opschrijven is betrekkelijk eenvoudig, de praktijk een stuk weerbarstiger.
Wie durft die schurende gesprekken te voeren en de nog niet zo wakkere mensen mee te nemen?
Haal ik mijn schouders op als iemand mij vraagt nog een keer uit te leggen waarom discriminatie zo ingewikkeld is voor mij?
Draai ik mij vermoeid om of ga ik voor de duizendste keer in gesprek?
Ik kies voor het laatste omdat ik echt blijf geloven in de uitleg en het gesprek, om zo die brug te kunnen slaan. En tegelijkertijd snap ik heel goed dat er ook mensen zijn die even niet willen uitleggen.
En daar wringt het, want soms nemen wij elkaar de maat. “Wie is wakker genoeg”? En als jij niet wakker genoeg bent, dan mag jij niet meedoen.
Als jij onvoldoende weet hebt van geschiedenis en context dan word je verstoten. Dat is voor mij niet het antwoord.

Blijven vertellen! Blijven uitleggen! Daar kies ik voor, als stadsdeelvoorzitter. Het is niet alleen een keuze, maar ook mijn plicht.
Ik ben schatplichtig aan al die 170 culturen en nationaliteiten in de Bijlmer om te blijven vertellen over dat wat ons bindt. En om ervoor te zorgen dat onze roep om rechtvaardigheid niet langer onbeantwoord blijft.