Calvin Ceder: Lashes zorgen voor arbeidsconflict tussen werkgever en werknemer

Ik heb een arbeidsconflict opgelost. Een cliënt had ruzie met haar werkgever. Werkgever vond dat zij sinds enige tijd ongeïnteresseerd en ongemotiveerd overkwam.

De werkgever vertelde dat zij steeds boos was en hij sprak haar daarop aan door middel van een officiële waarschuwing. De werknemer was hier niet van gediend. Zij werd boos omdat zij telkens door haar collega’s als een boze vrouw werd neergezet. Zij voelde zich niet serieus genomen en gestigmatiseerd. Er ontstond stress op de werkvloer en werknemer meldde zich ziek.

De arbodienst adviseerde mediation, omdat er sprake is van een arbeidsconflict. Pesterijen van de werkgever en werknemer over en weer. Werknemer schakelde mij in.

Ik las de stukken door. Vooraankondiging van loonstop, werkweigering etc. Veel juridische taal. Mijn ervaring is dat veel juridische problemen een niet juridische basis hebben. Ik koos in dit geval ervoor om in persoon met werknemer af te spreken, omdat ik wel wilde weten wat er echt aan de hand is.

Toen ik haar zag wist ik direct wat er aan de hand was. Maar ik moest mijn onderzoek nog doen. Je kan niet vooringenomen zijn.

Ik zei: ‘Hoe lang speelt het arbeidsconflict daadwerkelijk af?’

Werknemer: ‘Al een paar maanden.’

Ik zei: ‘Heb je in die periode uiterlijke aanpassingen verricht?’

Zij: ‘Eeuhm…bedoelt u of ik naar Santo Domingo geweest ben voor een cosmetische ingreep? Nee!’

Mevrouw was lichtelijk beledigd, maar kon de vraag (nog net) van mij accepteren. Ik voelde mij redelijk gênant, want dat was totaal niet waarop ik doelde. Om die reden stuurde ik weer richting het arbeidsconflict op de werkvloer.

Ik zei: ‘Hoe was de relatie hiervoor tussen jouw en je werkgever?’

Zij: ‘Goed!’

Ik: ‘Is er iets veranderd in je persoonlijke situatie waardoor je wellicht boos bent?’

Zij: ‘Nee.’

Ik kon dus uitsluiten dat persoonlijke problematiek recentelijk een rol heeft gespeeld in haar leven.

Zij: ‘Meneer Ceder hoe kunnen wij dit juridisch aanvechten?’

Ik: ‘Niet!’

De werknemer raakte in de stress.

Ik zei toen: ‘De oplossing heb ik voor je, maar het kan confronterend overkomen.’

Zij: ‘Zeg me meneer Ceder!’

Ik: ‘Die lashes van je zijn niet goed gezet. Het lijkt alsof je schuine ogen maakt en mensen wegkijkt. In het Surinaams heet dat skeer eye.’

Werknemer schoot in de lach en zei: ‘Echt waar?!’

Ik: ‘Ja!!’

Wij schoten beide in de lach.

Zij: ‘Mijn kinderen zeggen ook dat ik de laatste tijd boos kijk. Normaal zet ik nooit lashes, maar sinds een paar maanden wel.’

Ik: ‘I know, op de werkvloer hebben ze dat verschil zeer waarschijnlijk niet goed kunnen zien. Maar zij koppelden dat wel aan je gedrag.’

Zij: ‘Waar kan ik dan wel goede lashes zetten?’

Ik: ‘Bij Mooi in Ouderkerk.’

Client heeft toen op mijn advies goede lashes gezet. Zij ging daarna naar het bemiddelingsgesprek. Werkgever vond dat zij niet meer wegkeek en het gesprek liep goed. De arbeidsrelatie is uiteindelijk hersteld. Zonder tussenkomst van een rechter of beëdiging van de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden.

Toen ik haar vroeg of zij de werkgever had verteld over die foute lashes zei zij: ‘Tuurlijk niet sommige dingen moet je voor jezelf houden.’

Tip: Mocht je in een arbeidsconflict raken en de werkgever wil je een vaststellingsovereenkomst aanbieden? Laat dit altijd nakijken door een jurist.

 

Door Calvin Ceder, oprichter Anti Incasso

Geef een reactie