Esther’s gedachten: De shit van het leven

Mijn dochter heeft een pony en in verband met een afsluiter moest de wei mestvrij gemaakt worden.
Nou kan je zeggen, das best een werkje en zeker bij 28 graden.
Maar goed ik heb een kruiwagen gepakt en ben begonnen met scheppen.

Toen ik daar zo stond bedacht ik mij dat het best therapeutisch is, dat ‘strontscheppen’.
Ik zag de drollen als de problemen van het leven en die moet je nou eenmaal opruimen.
Sommige gingen heel makkelijk, dat waren de oude gedroogde ‘problemen’, die lagen er al een tijdje.
Andere waren vers en die kostten wat meer moeite om in de kruiwagen te krijgen.

Toen ik terug liep was mijn kruiwagen te vol en viel de helft er weer uit…
Shit! Als je je shit dus niet goed opruimt, kan je weer opnieuw beginnen.

Minder vol laden dus, dan heb je er maar één keer mee te dealen.
Heb er een stuk of 4 vol geschept en toen ik opkeek zag ik nog 5 mensen scheppen.
Dus daaruit blijkt dat je altijd hulp hebt, als je maar om je heen kijkt.

Natuurlijk kan je niet alles wegkrijgen maar de rest doet de tijd wel.
De scherpe kantjes gaan er vanaf en je leert ermee leven.
Maar wat weg is, is weg en zorgt voor een opgeruimd gevoel.

Je shit opruimen, it’s a dirty job but someone got to do it.

Esje x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *