Parels van Zuidoost: Jenny van Dalen

Jenny van Dalen woont al 34 jaar in Zuidoost. In 1985 ging zij voor het eerst met haar vriend  naar het Kwaku festival en ze was meteen verkocht. ‘’Wat zoek ik nog in het saaie Amersfoort?’’, vroeg zij zich af. Binnen twee maanden had zij een paar sleutelbossen en kon zij zelf bepalen welk huis zij wilde hebben. “Dat waren nog eens tijden”, verzucht zij. “Van de woningvoorraad stond 25 procent leeg, want welke halve zool wilde er toen in Zuidoost wonen? Ik ben gekomen en gebleven. Mijn drie kinderen zijn hier opgegroeid.”

Wij zitten in Gein bij Jenny thuis op een zonnige dag. De bloemen in haar tuin zien er stralend uit en wanneer ik haar vraag naar haar ervaringen in de Bijlmer, begint Jenny ook te stralen.

‘‘Ik voelde me meteen thuis. Ik kan me de eerste keer herinneren dat ik de metro uitstapte en niet precies wist welke kant ik op moest naar mijn huis. ‘Zoek je iets. Kan ik je helpen?’ Een Hindoestaanse dame liep gewoon met mij mee tot aan mijn huis. We zijn nog jaren bevriend geweest.”

‘Belangstellende nieuwsgierigheid’, dat typeert haar naar eigen zeggen. Voor het Stadsdeel heeft zij in 1997 een Bijlmer kookboek samengesteld. Gastvrij werd zij binnengehaald bij bewoners die hun recepten met haar wilden delen. Sommigen kookten speciaal voor haar en nodigden haar uit om al het lekkers te proeven. Het maakte niet uit welke taal men sprak, met handen en voeten kwam Jenny een heel eind.

Jenny geeft rondleidingen door Zuidoost aan scholen, buitenlandse studenten en bankmedewerkers.  Soms zijn het ouders uit een dorp die hun kinderen met Zuidoost kennis willen laten maken.

“Het idee om rondleidingen te verzorgen is geboren omdat ik schoon genoeg had van het negatieve geluid over de Bijlmer. Laatst nog in een treincoupe. Ik zit rustig mijn krantje te lezen en daar zaten twee mannen luidkeels af te geven op de Bijlmer. Ik heb m’n bril afgezet en mijn krant gevouwen en hen er flink van langs gegeven. Ze waren er nog nooit geweest. Daar kan ik nou niet tegen. Praten terwijl je er niets van af weet.  Vroeger, als scholen voor rondleidingen kwamen, bleef de helft van de groep thuis want ze mochten niet naar de Bijlmer van hun ouders.  Dat gebeurt nu nauwelijks meer.

‘Wat wil je de lezers nog meegeven?’, vraag ik haar. Jenny vertelt: “Laatst kwam er een jochie op me af en zei: ‘jullie hebben ons zwarte mensen hier gedumpt.’ Dat klopt helemaal niet. Surinamers hebben leegstaande flats gekraakt in de jaren ’70 en daarna kwamen allerlei andere mensen hier vrijwillig wonen. Ik wil dat mensen de geschiedenis van Zuidoost leren kennen en daar wil ik heel graag aan meewerken.”

Ernestine Comvalius

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *