Esther’s gedachten: Opruimen

Ik sprak vandaag een dierbaar persoon uit mijn omgeving.
We hadden het over dagelijkse problemen, waar we zo nu en dan allemaal tegenaan lopen, en de bijbehorende oplossingen.
We hadden het over het feit dat die problemen zichzelf vaak blijven herhalen en hoe dat zou kunnen komen.

Ikzelf heb daar vaker over nagedacht, maar kwam er in mijn eentje niet echt uit.
Dit omdat ik wel probeer te leren van mijn, in het verleden, gemaakte ‘fouten’ maar dat ik me meer dan eens weer in eenzelfde situatie bevind.
Ik stap vaker dan een keer ‘ongewild’ in dezelfde valkuil.
En begrijp dan achteraf niet waarom? Want had nog wel zo met mijzelf afgesproken dat me dit niet meer zou overkomen.
Met als gevolg dat ik nu uit een soort zelfprotectie mezelf afsluit en liever situaties uit de weg ga.
Omdat er een risico bestaat dat ik met mijn grote mond er weer dingen uit flap die ik niet moet zeggen, of achter blijf met verdriet of een gebroken hart.

Mijn dierbare zei mij: ‘’Esje dat komt omdat je de woningen waarin je hebt gewoond niet netjes hebt achtergelaten! Je bent erin blijven wonen tot dat dit niet meer kon, je hebt toen zonder op te ruimen de deur achter je dicht gegooid. Wat betekent dat je dan niks goed hebt afgesloten. En dan krijg je vroeg of laat een rekening voor het opruimen van die woning.’’

Ik keek hem aan en zei: ‘’Je hebt gelijk!’’

Zo heb ik er eigenlijk nooit over na gedacht, ik ben ook zo.
Met mij kun je heel ver gaan, mijn grens ligt best ver, ik blaf wel maar bijt niet.
Ik dreig wel met van alles, maar uiteindelijk krijgen mensen die dat niet verdienen bij mij kans na kans.
Tot ik mijn grenzen niet verder kan verleggen en dan sluit ik de deur en kijk niet meer om.
Maar ik sluit het daarmee niet opgeruimd af en neem ik dus alles mee naar een volgende situatie.

Ik zie om mij heen meer mensen die dit zo doen en eigenlijk is dat zonde.

Eigenlijk zou je hier gewoon met de ander over kunnen praten ‘de lucht klaren’, zoals dat heet.
Dan bedoel ik niet dat je met een vinger moet gaan wijzen of dat je ruzie moet gaan maken.
Nee! Opruimen wat je dwarszit, zeggen wat je hart zwaar heeft gemaakt en eventueel bedanken voor alle goede dingen die iemand je gegeven heeft.
Want als je de woningen waarin je hebt gewoond niet netjes achterlaat, krijg je daar uiteindelijk de rekening voor.

Esther x

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *